Bildiklerimizin Tersine: Savaşta Altın Neden Düşer?

Altın fiyatlamasında artık yönü belirleyen tek unsur Fed değil. Piyasa, faizden çok daha güçlü bir hikâyeyi satın alıyor: jeopolitik risk.

Özellikle Orta Doğu merkezli gerilimlerin yarattığı “savaş primi”, ons altını yukarı taşırken fiyatların 5.000 dolar psikolojik eşiğine dayanması tesadüf değil. Ancak bu seviyenin hemen altında görülen yatay seyir, piyasanın hâlâ tüm riskleri fiyatlamadığını gösteriyor.

Fakat burada çoğu yatırımcının gözden kaçırdığı kritik bir detay var: Altın, savaşın ilk anlarında her zaman yükselmez.

Aksine bazı dönemlerde sert satışlarla karşılaşabilir.

Bunun temel nedeni, savaşın yarattığı belirsizlik kadar, beraberinde getirdiği makro baskıdır. Artan enerji fiyatları — özellikle petrol — enflasyon beklentilerini yukarı çekerken, bu durum Fed başta olmak üzere merkez bankalarının faiz indirme ihtimalini zayıflatır.

Faizlerin yüksek kalma ihtimali ise altın için negatif bir fiyatlama unsurudur.

Diğer tarafta kriz anlarında piyasanın ilk refleksi çoğu zaman “nakde geçmek” olur. Bu da güvenli liman olarak görülen altının bile kısa vadede satış yemesine neden olabilir.

“Savaş var, altın kesin yükselir” ezberi bu yüzden her zaman çalışmaz.

Evet, bazı ülkelerin rezerv yönetimi kapsamında altın satışına yönelmesi de mümkündür. Ancak fiyat üzerindeki asıl belirleyici etki, küresel likidite ihtiyacı ve faiz beklentileridir.

Küresel merkez bankalarının dolarizasyon riskine karşı fiziki altın talebini sürdürmesi ise bu dalgalanmaların ötesinde, altına uzun vadeli güçlü bir zemin hazırlıyor.

Kısacası altın artık tek boyutlu bir hikâye değil. Hem güvenli liman, hem de faiz baskısı altında kalan bir varlık.

Ve belki de bu yüzden en doğru soru şu: Altın neden yükseliyor değil, neden bazen yükselmesi gerekirken düşüyor?